Są to przeważnie cechy łatwo i szybko stwierdzalne, a ustalenie jednej z nich w większości przypadków naprowadza odrazu na właściwe rozpoznanie, — różniczkowanie, zwężone do ograniczonej grupy schorzeń, jest wtedy rzeczą o wiele łatwiejszą,
Streszczając powyższe, w rozpoznawaniu różniczkowe m przedewszystkiem staramy się ustalić przynależność danej sprawy do jednej z wyżej wyliczonych kategoryj, następnie drogą rozumowania i oceny objawów stwierdzamy ściślejszą przynależność jej do tego lub innego działu danej kategorji, a wreszcie ustalamy już właściwe tło chorobowe. Czyniąc .to, ustrzec się należy przedewszystkiem przed dwoma najczęsfcszemi błędami: naginaniem objawów óo uprzednio już powziętego (często nieświadomie) przekonania, a następnie pominięciem lufo niedostatecznem uwzględnieniem właściwego tła choroby, właściwości terenu ułatwiającego jej powstanie.